Lena (20 jaar), student

‘Ik merkte steeds meer dat de bezoeken aan Brechtje niet alleen fysiek invloed hebben maar ook iets doen met hoe je je voelt. Alsof je vanbinnen wordt opgeruimd en schoongemaakt. Door de maanden heen hebben we het over van alles en nog wat gehad, ook een heleboel persoonlijke dingen die veel dieper zaten dan ik dacht.’

Mijn naam is Lena, ik ben 20 jaar en hier volgt een kort stukje over mijn ervaringen bij Brechtje.

Hiervoor zal ik eerst een beeld schetsen van de reden voor mijn bezoeken aan haar.

Sinds mijn zesde jaar heb ik last van astma. De astma treedt regelmatig op en tot een tijd geleden had ik minstens 4 x per dag mijn medicijn nodig om lucht te kunnen krijgen. Het is altijd met perioden geweest, soms ging het een tijd heel slecht (als het vochtig en koud is) en dan moest ik vaak de limiet van mijn medicijn (6 x per dag) overschrijden. Ik ben er ook wel meerdere malen een week door op bed moeten blijven, rechtop slapend met een kussen in mijn rug. Te weinig zuurstof en dus energie uit bed te komen.

Astma is iets wat er voor mij nou eenmaal was. Ik dacht er niet over na en registreerde mijn medicijngebruik niet, pakte het ding (de ‘puffer’, zoals astmapatiënten het noemen) er gewoon bij als ik last had. Ik was altijd een beetje kortademig en kon lange tijd niet diep inademen, ook niet als ik net mijn puffer had gebruikt.

Ondanks mijn bijna nonchalante houding jegens mijn astma heb ik toch nooit het gevoel gehad dat het bij mij hoorde. Het leek iets dan aan me kleefde, dat eigenlijk niet van mij was. Alsof je de hele tijd iemand anders T-shirt aanhebt. Ik besefte me dit echter pas aan het begin van mijn behandeling bij Brechtje.

Als ik mezelf van 10 maanden geleden zou vertellen hoe het nu met me gaat, zou ik mezelf waarschijnlijk nauwelijks geloven.

Met een open houding, nieuwsgierig en benieuwd naar wat het nou precies inhoudt, zat de eerste keer in de praktijk. Het voelde meteen wel goed. De eerste behandeling bestond voornamelijk uit praten over mijn astma en andere dingen. Al vanaf het begin was duidelijk dat Brechtje graag verder wil kijken dan de meeste reguliere medici. Ze heeft me vaak gevraagd of ik dit toestond, of dat ik mijn astma puur op het fysieke gebied wilde aanpakken. Ik ben er altijd mee akkoord gegaan om verder te kijken dan het lichamelijke. Hiervoor heb ik me open moeten stellen, wat soms moeilijk en pijnlijk was.

Wat volgde is een lange weg, waar ik me soms voelde alsof ik net uit een achtbaan stapte die me flink in de rondte had geslingerd. Mijn tweede bezoek was het eerste kleine wondertje. Ik stapte de praktijk binnen met mijn altijd aanwezige, oppervlakkige kortademigheid.
Toen ik na een uur de deur weer uitstapte had ik zoveel adem dat ik geen flauw idee had wat ik ermee moest en maar ben gaan zingen op de fiets. Het was alsof mijn longinhoud vertienvoudigd was. Dit was de eerste keer dat ik me bedacht hoe fijn het zou zijn als je altijd zo zou kunnen ademen en of mensen zonder astma dit normaal vonden. Het was eigenlijk bijna te veel.
Sindsdien heeft dit zich nog een paar maal voorgedaan, maar ik heb het nooit meer zo heftig ervaren als toen. Die ervaring vergeet ik echt nooit meer.

Ik merkte steeds meer dat de bezoeken aan Brechtje niet alleen fysiek invloed hebben maar ook iets doen met hoe je je voelt. Alsof je vanbinnen wordt opgeruimd en schoongemaakt. Door de maanden heen hebben we het over van alles en nog wat gehad, ook een heleboel persoonlijke dingen die veel dieper zaten dan ik dacht.

Een behandeling begint (bij mij, ik weet natuurlijk niet hoe het bij anderen gaat) met een gesprekje over hoe het gaat, of er nog dingen veranderd zijn wat betreft mijn astma en andere dingen. Dan komt het geheimzinnige gedeelte. Brechtje zelf zegt vaak dat het net is als bij de ANWB, als je weet waar je zijn moet, is het een kwestie van het goede punt vinden, maar voor mij is het nog steeds geheimzinnig wat er nou precies gebeurt als ze een naald op het goede punt zet. Soms brengt het meer in beweging dan anders, maar ik voel altijd wel iets. Soms is het als een soort rivier die door je heen stroomt, soms is het ook meer een prikkelend, tintelend gevoel.. soms moet ik even grinniken omdat ik een gevoel krijg dat ik nog helemaal niet kende of omdat ik heel ergens anders dan waar de naald zit een reactie voel.

De ontwikkeling die ik heb doorgemaakt van augustus 2014, toen ik bij Brechtje begon, tot nu, juli 2015, is er een die op veel niveaus merkbaar is. Ik voel me zelfverzekerder, alsof ik een stukje dichterbij mezelf ben gekomen. Ik ben door een dip heen gegaan, heb me een periode lang eigenlijk heel lusteloos en niksig gevoel, had nergens zin in en ben ongelooflijk onzeker geworden. Nu ik weer uit die dip ben lijkt het alsof ik op een berg sta en uitkijk over het dal waar ik net uit omhoog ben geklommen.

Maar het bijzonderst is nog wel de overduidelijke verbetering van mijn astma. Ik heb mijn medicijn nauwelijks nog nodig, soms 1 x per dag, heel soms 2 x, vaak helemaal niet. Ik merk ook dat de onderlaag van constante kortademigheid, het aanhoudende ademtekort, weg is. Het is er niet meer, het is niet meer deel van mij. De astma lijkt zich terug te trekken en ik kan zo ongelooflijk veel en diep ademen vergeleken met eerst! Voor iemand zonder astma is het misschien moeilijk voor te stellen, het voelt echt als een bevrijding om rustig, zonder gepiep en vooral diep in te kunnen ademen. Zoals ik al eerder zei, alsof ik vanbinnen ben schoongemaakt.

Ik had nooit voor mogelijk gehouden dat ik op dit punt zou komen en ben er immens dankbaar voor.